Altijd als ik een nieuw land bezoek wil ik iets mee nemen wat mij aan dat land herinnert. Wat dat “iets” is wisselt wel eens. Als klein meisje nam ik stenen mee. Toen ik laatst mijn kamer leeg moest maken in mijn ouderlijk huis vond ik een roze doosje vol met grijze stenen en een briefje waarop stond: Frankijk, Ardeche, 1996.

Tijdens mijn studententijd vond ik het erg volwassen er uit zien wanneer mensen magneten op hun koelkast geplakt hadden. De kleine koelkast in mijn studenten kamer hing ik in deze tijd vol met kitscherige afbeeldingen van havens in Kroatië, Hollandse klompen en zelfs een Surinaamse vlag zat er op! Toen bleek dat de meeste magneten die ze in toeristische winkels verkopen niet sterk genoeg zijn en ze continue op de grond vallen ging ik op zoek naar iets anders.

Tegen het eind van mijn studenten tijd was ik een trotse bezitter van een backpack. Op mijn reizen en vakanties zag ik ruige meiden voorbij lopen met hun tas volgeplakt met vlaggen. Zo cool! Dit zou ook mijn ding worden. Ik was er zeker van, maar mijn tas was nieuw en ik vond dat er minimaal vijf vlaggetjes op moesten zitten anders zag het er zielig uit. Dus spaarde ik. In Marokko ben ik ooit een hele souk (markt) afgestruind om iedereen met handen en voeten duidelijk te maken wat ik zocht. De vlaggetjes vond ik laatst in een oude toilettas. Zonde om ze op een dure tas te naaien…

Tegenwoordig vind ik mijn voldoening in het vinden van religieuze dingen uit het land wat ik bezoek. Schilderijtjes van Maria, een amulet met het boze oog, beeldjes van Shiva, Boeddha of heilig water. Niet dat ik gelovig ben, maar het ziet er zo mooi uit op knusse foto`s naast artikelen in de Happinez bijvoorbeeld. Dat wil ik ook! Het maakt mij blij dus spaar ik er op los.

Maar wat heb ik aan al die spullen of prullen? Een vriendin daagde mij uit om een half jaar niets nieuws te kopen. Hierdoor klopte mijn verzameling al niet meer!

Tussendoor was ik weer even “into” het verzamelen van natuurlijke dingen. Zo nam ik een mooie droge tak mee van een strand in Zuid-Afrika, tassen vol schelpen uit Spanje en Frankrijk. Ook dit was het nét niet…

Misschien moet ik net als mijn vrienden en collega`s Starbucks mokken, knuffeltjes, schotglaasjes, tassen, eierdopjes of zilveren thee lepeltjes gaan sparen?

De herinnering van mijn reizen en vakanties stop ik nu vaak in een verhaaltje, het kost geen geld, ik pak niets uit de natuur en ik doe iets waar ik mijzelf fijn bij voel. Hopelijk blijf ik uit het sparen van verhaaltjes wat langer mijn voldoening halen!

Wat neem jij mee als aandenken van een vakantie?  Is er iets wat je spaart of verzameld? 

One thought on “Aandenken”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *